Mr. Frank, kan dat zomaar?

Het is weer zo ver, ik ben in mijn kuif gepikt. Zoals de gemiddelde lezer vast weet ben ik wars van hautain en arrogant gedrag dat word ontleent aan onbenul. En wat een fraai stukje werk heb ik nu aan de fiets.

Mijn kinderen zijn into Rugby en ik moet zeggen dat Pa en ook Ma behoorlijk gecharmeerd zijn van deze sport en dan vooral de sfeer van openheid, eerlijkheid en respect eromheen. Respect voor je tegenstander, voor je club en team, eigenlijk voor iedereen. Jammer genoeg blijkt dat ook bij deze sport er een bond is en waar een bond is zijn er bobo’s. Ik had al begrepen van diverse mensen dat het amateurisme bij de bond stuitend was en dat als gevolg van wanprestatie de bond alleen nog maar onder de KNVB mocht resideren, maar dat het bobo gehalte zich in een dergelijke organisatie van een zo kleine sport in Nederland als een kanker kan voortwoekeren is mij een doorn in het oog.

Wat is er dan? Nou, ga er maar even voor zitten…. Zoals ik al hiervoor melde ben ik behoorlijk gecharmeerd van het spelletje en de sfeer eromheen. Vandaar dat ik meer wil weten van de sport en dan vooral de regels omdat die, zoals bij elk engels spel, voor een buitenstaander redelijk ondoorzichtig zijn. Dus dat heb ik gemeld bij onze club. Ach, werd mij verteld, dan doe je toch gewoon de scheidsrechters cursus. Dan sla je twee vliegen in een klap. Jij krijgt wat regelkennis en wij bij de club hebben een ref (scheidsrechter) die we kunnen inzetten bij de thuiswedstrijden van de allerkleinsten. Mij leek dat wel wat, de kids waren enthousiast (Papa wordt ref, cool!!) en ik heb begrepen dat er bij Rugby wordt omgekocht met bier, dus vooruit met de geit. Bulldogs, meld mij maar aan voor de cursus en de kosten betaal ik zelf wel (als verkapte sponsoring).

Op een mooie dag ben ik naar het prachtige complex van de Utrechtse Rugby Club getogen en heb daar onder de bezielende leiding van een echte internationale Ref een bijzonder aangename dag gehad, waarin mij duidelijk werd dat voor regelkennis dit de compleet verkeerde cursus was, maar waar wel tegelijk werd duidelijk gemaakt dat het inderdaad een geweldige sport is en dat veiligheid en respect voorop staan. Een beetje regelkennis maar vooral positiekennis en spelinzicht heeft voor mij die dag bepaald.

Tijdens de cursus werd mij verteld dat ik voor het volgen van de cursus een officieel certificaat zou ontvangen van de IRB. Niet direct noodzakelijk, maar leuk voor aan de muur van mijn kantoor, de ego-wall. En hier komt het amateurisme van de afhandelende partij, de bond. Zoals al gemeld zou ik zelf betalen voor de cursus, € 50,-. Geen wereldschokkend bedrag dus. Ik een behoorlijke tijd gewacht op een factuurtje zodat ik de betaling kon verrichten. Jammer, maar geen factuurtje… heeft de club dan toch betaald dacht ik al? Dat moet ik dan als ik de penningmeester zie even recht trekken. Maar uiteindelijk komt er dan toch op 31 januari een e-mail binnen. Met een aanmaning…. Waarin staat dat het certificaat bij de bond ligt en of ik deze week even wil betalen zodat ze dat kunnen opsturen. Ho, stop! Aanmaning? Waar is dan die factuur gebleven? Nou, die bleek per mail verstuurd te zijn naar mijn gmail en te zijn beland in de grote spambak van google. Ach, shit happens zullen we dus maar denken en na ontvangst van de kopie mail heb ik braaf voldaan aan het verzoek en de factuur betaald. So far, so good.

Maar dan nu…. Eindelijk de point. Jammer genoeg nog steeds geen certificaat voor aan mijn egomanische wall. Terwijl dat certificaat echt is toegezegd, zowel in de cursus als in de mail. Toch maar eens bellen met de bond en de mevrouw die mij had gemailed in januari (ja dat alles speelt dus 3 maanden na de betaling en 6 maanden na het volgen van de cursus). EN WAT DENK JE….. nix geen certificaat krijg ik, want ik ben geen lid van de bond! Als nou even tientjeslid wil worden, ja dan kan ze het certificaat opsturen. Want dat staat ook op de website, dat je lid moet zijn.

Nou, ik heb me niet via de website aangemeld, dat heb ik via de club gedaan! En nergens, nooit in de correspondentie, tijdens de cursus of op de factuur (of de aanmaning) was er sprake van een lidmaatschap! Tjezis, hoezo belazeren. Arrogante @#$%. Ik heb toch betaald? Hier dus dat certificaat want ik heb aan alle voorwaarden voldaan. En dan, wanneer hoger in de boboboom (leuk synoniem voor bond) geklommen er daaroverheen ook nog het toppunt komt van arrogantie, notabene door de bobo opleidingen himself dat ik het mijzelf wel mag aanrekenen dat ik de website niet heb gelezen want daar staat het toch duidelijk op dan zakt mijn broek wel helemaal naar mijn enkels.

Vandaar dus dit stukje en uit de titel mag je opmaken dat ik niet van plan ben het erbij te laten zitten. Mr. Frank, kom er maar in……

 

2 reacties

  1. Jouw blog lezende, schiet mij het vorige epistel te binnen. Wellicht was het beter om eerst een cursus Duits te volgen alvorens je bij het legioen der scheidsrechters aan te sluiten. Je moet er overigens wel voor waken dat jouw ego-wall niet een klaagmuur aan het worden is.

  2. Tja… daar heb je me wel te pakken 😉 Touché. Wat betreft die muur… niet zozeer wat erop hangt als wel wat ervoor nodig was om al die ego strelende papiertjes te behalen was een grote klaagzang, van de onderwijzenden dan wel. De enige andere zaken die er hangen zijn tot op heden een bron van grote vreugde en inspiratie, de foto’s van de koters.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *