Het staatslot

Oftewel, wat te doen met zoveel poen? Nou, dat weet ik wel hoor. Om te beginnen zou ik me helemaal slap lachen. Nooit meer werken (deed ik toch al niet). Een nieuwe garderobe, een nieuwe auto (welke verschilt per dagdroom en omvallend automerk) en het huis van de buren opkopen zodat we een wat ruimere woning tot onze beschikking krijgen.

Maar, na de verbouwing en zo valt het allemaal wel een beetje stil qua uitgaven. Ik denk dat als ik alle directe dromen heb uitgeleefd er van de hoofdprijs (op het moment van schrijven € 23,8 miljoen) ongeveer 8 ton op is, als we dat al halen. En dan? Geven aan goede doelen? Echt niet. Dan begin ik liever een eigen goed doel want ik vertrouw ze niet, de professionele goeddoeners. Wel heb ik in mijn directe omgeving een aantal mensen die een financieel extraatje kunnen gebruiken. En natuurlijk de kinderen. Die krijgen alvast een trust waar het hoofdkapitaal in vaststaat en ook nooit beroerd kan worden (tegen toekomstige inhalige sloeries).

Zou ik investeren in bedrijfjes? Of misschien wel in de beurs? Nou, de beurs zeker niet. Dan kan ik beter het geld direct in de sloot kieperen. In bedrijfjes wel denk ik, al was het maar om toch bezig te blijven en een gevoel van maatschappelijk nut te houden. Iemand die een scheepswerfje wil beginnen voor de pleziervaart lijkt me een leuke, en ook iemand die op de markt wil staan zou ik ondersteunen. Ik denk dat het afhangt van de persoon en het plan. Maar ook dan jaag ik het kapitaal er niet doorheen. Want, per miljoen euro heb je ongeveer 4000 euro netto per maand. Nu is dat al een bovenmodaal inkomen dus stel je dat eens voor x 20: € 80.000,- per maand! Dat krijg je toch niet uitgegeven? Daar krijg je stress van, zo’n enorme som per maand uit te moeten geven.

Vandaar dat ik bij deze wil pleiten voor een wat meer normale hoofdprijs, van maximaal 5 miljoen euro ofzo. Dat moet ruim voldoende zijn.