Lavendelveld

Gemeente Almere heeft er schijt aan

Niet voor het eerst dat ik over de gemeente Almere klaag, maar het blijft nodig.

Voor de -door de meerderheid van de bewoners- ongewenste Floriade worden kosten nog moeite gespaard. Snoepreisjes voor burgemeester en wethouders naar verre oorden om “onze” land-en tuinbouw expositie te promoten en andere (semi)overheden te smeken om ook te komen. Een brug over het Weerwater kan niet luxe of extravagant genoeg. Voor de gedwongen uitkoop van ondernemers zijn vele miljoenen beschikbaar. Ook de communicatie met alles wat buiten het stadspaleis beweegt wordt ruimhartig gefinancierd; Almere beschikt over meer dan 50 voorlichters, communicatie- en PR ambtenaren.

Maar waar het college ter meerdere eer en glorie van hun megalomane project en hun zelfpromotie telkens weer ongelimiteerd met belastingeuro’s smijt laten zij danig verstek gaan bij het vervullen van hun eigenlijke taak.

Bewoners van Almere klagen, nu al jaren, over de slechte staat van hun woonomgeving. Over de nalatigheid van de gemeente bij het onderhoud van hun buurt.

Cruciale voetgangersbruggen worden niet hersteld. Het gras wordt niet gemaaid. Het onkruid tiert welig, zowel in de grasvelden als in de perken. Het zwerfvuil dwarrelt door de wijk. Zwerfvuil dat in mijn straat voornamelijk wordt veroorzaakt door wat de vuilnismannen morsen bij het legen van de, altijd te kleine, duobakken of de plasticbakken. Kunnen zij ook niet zoveel aan doen hoor. Als je weet hoeveel van die bakken ze op een dag moeten doen snap je dat ze haast hebben en dan kan je niet al te netjes werken. 

Wat ik me afvraag is hoe we de het college van B&W en de raad eindelijk zover krijgen om te gaan luisteren naar de bewoners. Hoe we de verdichting van de bebouwing binnen de kernen kunnen stoppen. Hoe we eindelijk de ambtenaren op het gemeentehuis zover krijgen om zich te realiseren dat wij er niet zijn om nog meer euro’s te fourneren voor hun dwaze strapatsen of “vergaderingen op de hei”. Zodat Almere weer de groene goed onderhouden oase wordt waar ik destijds ben gaan wonen, met ruimte voor flora en fauna. Met ruimte voor de bewoners.