Een ander Floriade geluid

Opeens was het er, het “tegengeluid” van dhr. Peeters in de Almere deze week. Dhr. Peeters is een bekende Almeerder, een door de wol geverfde kartelpoliticus. Diezelfde dhr. Peeters was lid van het college van B&W toen de onzalige geld-over-de-balk smijterij van de Floriade een aanvang nam in Almere. De heer Peeters die trots is op zijn erfenis als wethouder van Almere. Laat ik dan melden dat hij onderwijs in zijn portefeuille had als wethouder en wij Almeerders weten allemaal hoe triest het daarmee gesteld is in Almere.

Ook de plaatsing van het opiniestuk in het grotendeels door gemeentelijke advertenties overeind gehouden huis-aan-huis blaadje is opvallend. Het bevestigt voor mij de onafhankelijkheid van de journalistieke inhoud maar weer eens.

Inhoudelijk slaat het stuk nergens op. Raakt het kant nog wal. Barst het van de politieke kromredeneringen. Dhr. Peeters stipt wat makkelijk te ontkrachten voorbeelden aan. Zoals de toeristische trekpleister, het Arboretum. Waarvan we er al een aantal zeer fatsoenlijke hebben in Nederland, die allemaal niet direct massale publiekstrekkers zijn qua toeristen. Het uitzicht over het Weerwater, maar dat was er al. Sterker nog, er was een geweldig bedrijf met een prachtig terras – met zeer redelijke prijzen – waar je nog even kon gaan zitten om van alle rust en al het moois te genieten. Een bedrijf dat nu met de nodige gemeenschapsgelden, in een deal waarvan de details geheim gehouden worden, is ontmanteld door de gemeente. Over de nieuwe bedrijven die dhr. Peeters voorziet kan ik heel kort zijn. Alle bedrijfsinitiatieven die samenhangen met de Floriade zijn gericht op maar een product: subsidie. Noem mij maar een voorbeeld van een krachtige startup in het floriade consortium dat het zonder overheidsgelden redt.

De heer Peeters beweert in zijn stuk ook dat wij als Almere maar als het afvoerputje voor het door Amsterdam ongewilde toerisme moeten fungeren. En dat Amsterdam (en het rijk) deze investering door Almere zullen belonen door ook in de buidel te tasten. Tot op heden is er echter geen enkel overheidsorgaan – rijk, provincie of gemeente – dat ook maar 1 euro heeft overgemaakt en voor de nabije toekomst staan ze ook niet in de rij om te storten.

Als een waarachtige politicus geeft dhr. Peeters daarnaast blijk van zijn financiële mores. Geld moet je vooral lenen want de rente is negatief. Geld lenen kost echter nog steeds geld. Het is een typische “na mij de zondvloed” redenatie van een man die gewend is te smijten met geld van anderen en daar nog nooit op een gedegen wijze verantwoording over heeft afgelegd behalve dan in een politieke arena.

Als afsluiter gooit dhr. Peeters het nog even op de “op niets gebaseerde negatieve geluiden”. Dat is politieke spraak voor de burgerij die zich roert en bezorgt maakt over haar belastinggeld, ongeveer 1 miljard per jaar in Almere volgens dhr. Peeters. Het op een dergelijke wijze afdoen van die bezorgdheid is tekenend voor politici van het kaliber van dhr. Peeters en geeft de betrokkenheid van dhr. Peeters prima weer.

Het hele schrijven is een prachtig voorbeeld van de spindokterij waarmee de Floriade wordt omkleed om de suggestie te wekken dat de bewoners deze waanzin niet alleen tolereren, maar zelfs toejuichen. Het is niet voor niets dat de Gemeente Almere meer dan 50 persvoorlichters en marketeers betaald van ons gemeenschapsgeld.

Het blijft naar mijn mening volstrekt duidelijk dat de hele Floriade een rookgordijn is voor een gebiedsontwikkeling van een van de mooiste stukjes Almere waarbij er een deal is gemaakt tussen de gemeente en de projectontwikkelaar. Een deal die overigens door de carrière tijger Franc Weerwind, de huidige burgervader (waar ik mij al eerder een mening over heb gevormd) geheim verklaard is.