De diender is de lul

Ja, ik heb de jetlag die ik heb overgehouden aan de invoering van de zomertijd enigzins weten weg te slapen. Daarom maar weer een stukje op mijn onvolprezen afreageerhoek van het Internet.

Deze keer gaat het over een agent, die tijdens de uitvoering van zijn functie zwaar verwond werd door een getraumatiseerde persoon (lees gestoorde gek). Destijds was het uitgebreid in het nieuws, nu veroordeeld tot een klein artikel op lokale media (zie hier Google).

En, met nadruk niet over de aktie die zijn collega’s zijn begonnen, maar meer over de vraag of dit nu daadwerkelijk de wijze is waarop onze maatschappij met zijn ordehandhavers omgaat. Want ondanks alle politieke spelletjes en dwaze functievervagingen is dat wel de insteek die de politie heeft. Niet het verplicht schrijven van boetes maar het daadwerkelijk helpen en beschermen is de grootste drijfveer van alle Nederlandse agenten. Van de managers (hoofd inspecteurs, commissarissen of ander met goud bestikten) weet ik het zo direct niet, maar de mensen op straat… ja dat zijn, cynische, idealisten.

Schandelijk is het dat je moet gaan bedelen omdat je, terwijl je het publiek beschermde dan wel diende, dermate gewond bent geraakt dat het nooit meer goed komt. Mijn mening is dat hiervoor een speciaal fonds voor zou moeten zijn, zodat je als agent in ieder geval weet dat als er iets gebeurd dat je altijd door kan met je leven. Weer een symptooom van wat er in onze samenleving mis is. 

Want, we schelden wel met z’n allen op de ongebreidelde belastingen die via het CJIB word binnengeharkt, maar we vergeten dat dat niet de schuld is van de man of vrouw op straat, die er als eerste bij word geroepen wanneer een situatie escaleert. We verwachten wel dat ze er zijn als wij in de problemen zitten maar geven hun niet voldoende mogelijkheden om voor zichzelf te zorgen als het fout gaat.

Vandaar dus dat ik per heden pleit voor een andere aanpak van de politie. Geen gelul meer met onzinnige bekeuringsmethodes zoals flitsen of geniepige laserpatrouile want dat daardoor vervreemd de echte agent alleen maar van zijn beschermelingen. Kapotte (fiets of auto) lampen kan gewoon weer met een waarschuwing worden afgedaan. Net zoals vele andere overtredingen op onzinnige overregulerende zaken. De agent is geen bonnenmachine meer. Daarnaast meer en betere ondersteuning op het materieele vlak, zoals een beter dienstwapen, betere sportmogelijkheden (tijdens het werk), betere opleiding die meer gericht is op de praktijk.

En natuurlijk ook mijn stokpaardje…. minder managers, minder administratie etc maar meer personeel waar wij ze echt willen hebben, en waar de echte agent ook echt wil zijn, op straat.