Politiek in Nederland: Gepakt en gezakt

Ik zat te lezen in de vaagste krant van het land, de telegraaf (de online editie). En ja hoor, daar begint het weer. Een dramatisch artikel over het onvermogen van Aleid Wolfsen. De door terreurjeugd weggepeste homo’s beginnen een petitie om hem vooral van zijn functie te laten ontheffen.

En dan denk ik aan alle andere incapabele figuren die in het baantjes circuit als burgemeester worden weggezet. Omdat ze dreigden uit de wachtgeld regeling te vallen. Of gewoon, omdat ze niet meer te handhaven waren in het grote Haagse circus.

Ik heb het hier al vaker gehad over de polifrieken en de kliek van regenten die in ons wonderlijke landje de dienst uitmaken, maar het lijkt mij dat deze figuren mijn plek op het www niet bezoeken, want enige verbetering heb ik nog niet mogen ontdekken. Ik voel mij dan ook verplicht om nog een maal te kennen te geven hoe ik er over denk.

Wat een zielige vertoning. Ja, je leest het goed. Op het moment dat de door jullie zo gepromote euro’s in het zicht van eigenbelang dreigen te verdwijnen gaan als eerste alle mogelijke principes die jullie etaleerden in de aanloop naar het verkozen worden over de reling. Wim Kok, die van voorvechter van de arbeiders zo maar wist over te stappen naar kapitalist, Thom de Graaff, die zelf niet werd gekozen maar wel fijn burgemeester is en ga zo maar door. Het lijkt erop dat het burgemeesterschap een afvoerputje is geworden waar de uitgerangeerde poliftieken als haren blijven plakken aan het vetrandje op het spoelroostertje.

Ik begrijp het wel hoor. Wanneer je gewend bent dat de staatsruif je riant te vreten geeft en daar dan ook nog de nodige studiereizen bij doet dan is het zwaar om daar onder druk van de kiezers die je niet meer pruimen afscheid van te moeten nemen. Sterker nog, het goddelijke gevoel dat jouw ego je heeft aangesmeerd word ineens besmeurd met het begrip dat jij ook maar gewoon op een porseleinen pot zit, net als het gepeupel dat je uiteindelijk niet meer heeft gekozen. En dat lesje in nederigheid doet pijn. En geen spindoctor kan die pijn verzachten.

Ik ben dus voor het burgerinitiatief, niet om de democratie de nek om te draaien zoals die Haagse brallert die vind dat het ene varken gelijker is dan het andere varken (Ja, al die keren dat ik animal farm moest lezen blijken toch nog enige vruchten af te werpen), maar over een serieuze zaak waardoor de onzinnige initiatieven van brallert niet nodig zijn omdat de politie en de rechterlijke macht die eikels van club martijn al lang en breed voor lange termijn achter de tralies en het TBS circuit heeft gesmeten. Het burgerinitiatief dat mij voorstaat is een voorstel om alsnog de gekozen burgemeester op de politieke agenda te krijgen en dat de verkozen burgemeester maximaal 4 jaar burgemeester mag blijven voor er weer nieuwe verkiezingen plaatsvinden.

Misschien kunnen we dan ook gelijk de zaken wat nivelleren (dat betekend gelijktrekken brallert) op het gebied van de riante wachtgeld regeling die nu nog word verstrekt aan de polifrieken. Tweede burgerinitiatief dus, alle regelingen die ons worden opgelegd gelden ook voor de Haagse kliek en hun regentenvriendjes. Gewoon een sollicitatieplicht en ook voor jullie een sociaal maximum om te beginnen…..

Eens kijken hoe dat dit uitpakt

Eén reactie

  1. Het eerste initiatief wil ik niet echt tekenen. Gewoon omdat het hele verkiezingsproces hier in Nederland me niet bevalt. Dan zijn het toch weer dezelfde polifrieken die zich verkiesbaar stellen en dus…… Het tweede initiatief teken ik meteen! Wij moeten inleveren (al jaren en jaren), dus dan degenen die het verzinnen ook! Ik stel voor een derde initiatief te starten. De echter verkleining van het ambtenarenapparaat (staat al jaren op de agenda, maar op de een of andere manier komt het er maar niet van……). Effectiviteit, efficiency en transparantie! Dan heb je meteen minder van de makkers die wetjes moeten verzinnen om aan de bak te blijven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *