De Prins is niet meer

Raar eigenlijk, maar hoe ouder ik word hoe vaker ik denk dat:”vroeger was dat toch beter”. Neem nu de enige echte chocoprinsen. Die zaten vroeger in zo’n plastic netje en er zat een goud en zilver papiertje omheen gevouwen. Dat papiertje probeerde ik altijd netjes weer plat/vlak te krijgen en als dat dan uiteindelijk niet lukte frommelde ik het volgende papiertje er gewoon in. Ja, het volgende papiertje want die bruine verleiders zaten met z’n zessen in zo’n netje, en dan maar eentje opknagen is onmogelijk.

Maar dan de moderne chocoprins. In een mooi gesealde plastic zak en de koek zelf verpakt in wederom geseald folie. Om te beginnen krijg je die @#$ verpakking nooit zo mooi open als dat netje. Dan de koek uitpakken. Waar het vroeger een waar feest was van voorzichtig openvouwen ben je heden ten dage gedwongen om de verpakking met een betonschaar open te knippen (licht gecharcheerd). Ik heb heel duidelijk het idee dat de koeken ook niet meer zijn wat ze geweest zijn. Ze smaken me niet meer en de tweede (of derde) die ik vroeger gulzig wegslokte komt niet meer uit de uitpakproof verpakking.