Een leefbaar Nederland

Dat is een utopie (onverwezenlijkbaar ontwerp van een volmaakte toestand), een leefbaar Nederland. Nu we midden in de, al dan niet aangeprate, kredietcrisis zitten richten wij als Nederlanders onze blik op de onvolprezen ministers om ons land er door te sleuren. En, zoals te verwachten, laten die ons natuurlijk zakken.

Het lijkt wel of die plucheverwarmers bij het aantreden in functie zich als allereerste hebben ontdaan van alle realiteitszin. Je kan mij namelijk niet vertellen dat het strookt met enig besef van fatsoen om in deze tijden te praten over salarisverhoging voor ministers, terwijl je in een latere vergadering gaat praten over het verhogen van de AOW leeftijd, het beperken dan wel afschaffen van de hypotheekrente aftrek en ingrijpende maatregelen in de AWBZ. Al deze maatregelen om tot besparing te komen hebben een averechts effect. Op korte termijn geeft de overheid minder uit, maar op lange termijn is de burger (die de overheid financiert) gewoon de klos. Een kwestie van goed geld naar kwaad geld gooien.

Om deze crisis het hoofd te bieden zijn er maar een paar dingen echt nodig.

Stap 1 is die wie zijn billen brand gewoon op de blaren moet gaan zitten. Dus, Fortis of ING… vette pech. Jullie hadden beter op de winkel moeten letten. Verkoop maar wat je van de tent nog kan verkopen en voor de rest hebben jullie het gewoon aan jezelf te danken. Grote bek, grof geld en dan doet het zeer als blijkt dat je net niet GOD bent. Jammer, aan de schandpaal en tot ziens.

Stap 2. Laten we, naar Belgisch voorbeeld, een minister van ontregelzucht aanstellen. Met als taak minimaal 10 onzinnige wetten of regels per maand af te schaffen. Dat kan de man of vrouw probleemloos halen. Omdat we dan minder wetten en regels hebben is het ook niet meer nodig al die onzinnige administratie te hebben waardoor we toekunnen met veel minder ambtenaren. Zelfs ik begrijp dat dat geen proces is dat we van vandaag op morgen kunnen afronden, maar laten we gewoon beginnen. Misschien wel met een aanname stop bij de ambtenaren. En ook een verbod op het inhuren van externen. Want die hebben we dan ook lekker niet meer nodig.

Stap 3. Onzinnige projecten en aankopen worden stopgezet. Subsidie voor kunst, krakers, politieke partijen of andere instellingen die niet op eigen kracht voor hun financiering kunnen zorgen, afschaffen. Defensie? Hebben wij dat daadwerkelijk nodig? Wie gaat ons dan aanvallen? Afschaffen.

Maar ook op microniveau kunnen we wel wat besparen. Woningbouw coöperaties worden onteigend, het bestuur daarvan wordt uitbesteed aan 3 alleenstaande moeders die van een minimum inkomen moeten rondkomen. Je zal dan al snel zien dat het allemaal heel wat efficiënter kan en dat je helemaal geen manager nodig hebt voor 4 medewerkers op de administratie. In een ziekenhuis hebben we geen managers nodig, daar hebben we verzorgers nodig, geneesheren en dames die zelf wel weten wat er goed is voor een patiënt. Die niet eerst contact op moeten nemen met een verzekeringsmaatschappij of iets wel of niet mag (lees: teveel kost). Verpleegsters of verplegers die gewoon weer hun werk kunnen doen, tegen een fair salaris omdat we de hele administratieve laag kunnen wegsnijden.

Kortom, we kunnen Nederland echt wel beter maken, als we maar van ons waterhoofd afkomen. Regels weg is financiën terug. Iedereen, die even nuchter nadenkt tenminste, begrijpt dat je niet oeverloos winst kan maken, dat er soms een grens wordt bereikt. Genoeg is genoeg! Gewoon, nuchter verstand en de ouderwetse Hollandse gierigheid, da’s wat we nodig hebben.