Blij dat ik rij

Wat ben ik blij dat ik in deze prachtige auto rij. Ik zag ‘m op Facebook en het was eigenlijk liefde op het eerste gezicht. Een zwarte, met een heule berg paarden onder de mooi gewelfde motorkap. Maar de doorslag gaf toch het cognackleurige leren interieur. Niet bij mij, nou stiekem ook wel een beetje, maar bij mijn eega. Die keek naar het plaatje en besloot dat we gelijk gingen kijken. Terstonds, maintenant, jetzt!

De Volvo, mijn vorige koets, werd sleets. Dat mag ook wel na 500.000 kilometers en 15 jaar trouwe dienst bij deze en gene die de auto in hun bezit hebben gehad. Motorisch was hij nog best, en met liefdevol onderhoud zou hij nog makkelijk een half miljoen op de teller kunnen zetten, maar het begon toch te jeuken. Ookal omdat de zoons en hun rugbymaten klaagden over de beschikbare ruimte op de achterbank. Men kon de stelten (maat 47) niet goed kwijt (nou is dat toch wel ’n dingetje met die hompen vlees en spier, want 1.95m en 110kg, dat zet je niet snel comfortabel in een Corsa ofzo). Maar eigenlijk omdat ik toe was aan iets (voor mij) nieuws.

Enfin, naar Kraggenburg. Op de kaart van Nederland een speldenprik op de grens van Flevoland. Gezien de aankoop van de vorige voitures was ik enigzins huiverig voor de autohandelaar. Als het maar niet zo’n geijkte “aanwinst” voor de beroepsgroep zou zijn. Nou, dat was het zeker niet. Wat een prettig bedrijf om klant te mogen zijn. En trots op hun bedrijf ook. Vorig jaar (vanuit the middle of nowhere) toch meer dan 1000 auto’s verkocht wist de verkoper mij te vertellen. Nadat we eerst wat hadden gezocht op het terrein naar de wagen van mijn interesse (best veel knappe andere koetsen daar) konden we hem dan toch in real-life aanschouwen. Wat een klassebak. Brede kont, luxe, wreed maar toch ingetogen. Met glimmende chromen accenten. Een heel diepe kofferbak (wat de hondjes zeker op waarde weten te schatten). Met, als ik plaatsneem op de achterbank, ongelofelijk veel beenruimte en een comfortabele zit.

En dan het moment dat je de sleutel omdraait. Soepeltjes komt de 200 plus PK tot leven.  Een donker gebrom spint vanonder de motorkap zonder overheersend in de auto zelf te horen te zijn. Het boordinformatie systeem (MMI 2g high) geeft een extra luxe toets aan de autobeleving, maar subtiel zonder overheersend te zijn. “Nou, een proefrit dan maar?” vroeg de verkoper, die allang doorhad dat de auto al verkocht was. “Neemt u vooral de tijd. Ga zeker ook even de snelweg op want dan ervaart u deze wagen op zijn best.” Grip, souplesse, acceleratie, kracht. Dat zijn de termen die op de proefrit van toepassing waren. De zestraps automaat schakelt naadloos, als je de kickdown intrapt ben je blij met de stevige stoelleuning (en al helemaal wanneer je dat in de sportstand doet). Het enige wat negatief opviel was dat de PDC continue bleef piepen (de verkoper had in zijn haast de handelsplaten voor de sensor gehangen). 

Eenmaal terug bij Auto Siero was het duidelijk. De verkoper stond al in zijn handen te wrijven toen hij de blik van mijn eega opving. Onderhandelen over de prijs. Wahahaa, onderhandelen over de prijs. Na de uitlatingen en het stralende gezicht van mijn geliefde was dat natuurlijk compleet overbodig. Gelaten heb ik het nog geprobeerd hoor, maar ach, mijn handelspartner wist ook wel dat de auto verkocht was. Het gesteggel beperkte zich tot het rijklaar maken en hoeveel de Volvo nog waard was voor de opkopers. En laat ik wel eerlijk zijn hier, ook voor mij was hij de vraagprijs waard.

Een paar dagen later mocht ik ‘m ophalen. Tussendoor stuurde Auto Siero nog een filmpje waarin ze lieten zien wat er was gedaan aan de auto (geheel volgens de gemaakte afspraken). Prachtig gepoetst, nieuwe mattenset, beurtje en een nieuwe APK. Nog even het papierwerk afhandelen en we mochten rijden. 

In de week dat ik hem nu bezit alleen maar verliefder geworden op mijn A6. Hij heeft nu prachtige zomerschoenen (op 18 inch lichtmetalen velgen) gekregen en het slijtageonderdeel wat we toen moesten vervangen (remschijven en -schoenen achter) is heel coulant betaald door Auto Siero. Nu nog mijn muziek naar de MMI kunnen streamen en dan is het helemaal perfect.

Nog wat foto’s: